در ستایش چای!☕
در ستایش چای!☕ 
داستان چای خور شدن من برمیگرده به حوالی تابستون سال ۹۸! یادمه اونموقع عضو کتابخونه بودم و هفته ای چند تا کتاب میخوندم. یبار کتاب «آرزوی سوم» نوشته مصطفی خرامان رو به امانت گرفتم و توی یه روز گرم تابستونی شروع کردم به خوندنش. اونقدر آقای نویسنده از لفظ `یک چای خوش رنگ و خوشمزه ` استفاده کرد که من یک دل نه صد دل عاشق چایی شدم! اونم چایی خور معمولی نه هااا یه tea lover تمام عیار!😍 از اونایی که معتقدن چای رو باید تلخ خورد تا نفوذ کنه توی تک تک سلول هات و تموم غم و غصه هارو بشوره و ببره ❤️ حقیقتاً من فرایند چای دم کردن و چای خوردن و تراپی با چایی رو خیلی بیشتر از خودش دوست دارم! به زبان ساده بخوام بگم باید اشاره کنم که چایی یک سبک زندگیه!❤️وگرنه کی از یک لیوان آبِ داغِ گَس مزه خوشش میاد؟؟؟؟😉
نون الف🌸
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی
