یک انسانِ خطاپذیر🎠

این روزها که دارم به عنوان یه ` آدم خطاپذیر` زندگی میکنم ، واقعاً حس و حال بهتری دارم. دیگه کمتر خودمو بابت اشتباهات سرزنش میکنم. دیگه یاد گرفتم که من یک انسانم که اشکالی نداره اگر گاااااهی خطا کنه! البته اشتباه با حماقت فرق داره:) 

چند روز پیش که صبح یکم دیرتر از خواب بیدار شدم ،چقدر تو دلم خودمو سرزنش کردم که وااای چرا انقدر خوابیدی ! الان وقت بیدار شدنه؟؟همون طور که رفتم توی آشپزخونه و داشتم چای‌ساز رو روشن میکردم تا صبحونه بخورم به اینم فکر میکردم که من اصلا آدم خوبی نیستم! چون آخه الان وقت صبحونه خوردنه؟؟ تایم ناهارت الان می‌ریزه بهم و چاق میشی!! 

بعدش هم که رفتم برای هیرو ( مرغ مینام) غذا بریزم ، به اینم فکر میکردم که من اصلا سرپرست خوبی هم نیستم! چون اونجور که دلم میخواد برای هیرو وقت نمیذارم و الان اگه پیش یکی دیگه بود حتماً خیلی خوشبخت تر بود!

بعد که رفتم لپتاپمو زدم به شارژ و روشنش کردم تا فیلم ببینم به اینم فکر کردم که من حتی آدم قدردانی هم نیستم! چون الان با این کارم دارم باطری لپتاپمو خراب میکنم! 

فکرای منفی همینجور توی ذهنم رژه می رفت تا اینکه به خودم گفتم بسه! توهم آدمی ممکنه گاهی اشتباه کنی! خیلی طبیعیه که توی همه چیز خوب نباشی! خیلی طبیعیه که همیشه عالی نباشی!

یکم بهش فکر کردم و دیدم که اره درسته! من خانواده کنترل گری ندارم ، اما خودم صد برابر نسبت به خودم کنترلگر و سختگیرم! در واقع همیشه رفتار سمی با خودم دارم، چون همیشه از خودم توقع دارم که همه ی کارهامو به نحو احسن انجام بدم، اشتباه نکنم و همیشه در عالی ترین ورژن خودم باشم. هیچ عذری هم از نظرم موجه نبود و صرفاً همش بهانه بود. 

بعضی از ما ممکنه که در برخورد با بقیه خیلی خوب رفتار کنیم و برای بقیه یه آدم امن باشیم؛ اما همین ما، ممکنه که با خودمون بدترین رفتار رو داشته باشیم... 

خواستم بگم که با خودمون مهربون تر باشیم، اونجوری با خودمون رفتار کنیم که با بقیه رفتار می کنیم. لباس خوب، غذای خوب، خونه ی‌مرتب و بگو بخندمون واسه دیگرانه اما بی حوصلگی و بداخلاقی و سخت گیریمون واسه خودمونه. خب الان این درسته؟؟ معلومه که نه. کی از خودمون عزیزتر؟ کی از خودمون همراه تر؟؟

 اینارو گفتم تا بهتون بگم: امن ترین نقطه برای خودتون باشید❤️